 Bríet Bjarnhéðinsdóttir |
 Þingholtsstræti 18, hér var stofnfundur KRFÍ haldinn árið 1907 |
Kvenréttindafélag Íslands var stofnað árið 1907 á miklum umbrotatímum í sögu þjóðarinnar. Sunnudaginn 27. janúar 1907 komu saman nokkrar konur að Þingholtsstræti 18 í Reykjavík, heimili Bríetar Bjarnhéðinsdóttur. Tilgangurinn var að ræða stofnun félags sem gengist fyrir ýmsum breytingum á löggjöf landsins sem snerti konur og börn og framkvæmd laganna, eða eins og segir í 2. gr. fyrstu laga félagsins: " að starfa að því að íslenskar konur fái fullt stjórnmálajafnrétti á við karlmenn, kosningarétt, kjörgengi svo og rétt til embætta og atvinnu með sömu skilyrðum og þeir". Til fundarins boðuðu Bríet Bjarnhéðinsdóttir og Sigríður Hjaltadóttir Jensson. Telst þessi fundur stofnfundur félagsins þar sem samþykkt var af öllum fundarkonum að stofna félagið. Félagið hlaut nafnið Hið íslenska kvenréttindafélag og var kosin bráðabirgðastjórn sem falið var að semja frumvarp að lögum félagins. Kosningu í stjórn hlutu: Frú Bríet Bjarnhéðinsdóttir formaður, frú Sigríður Hjaltadóttir Jensson, frú Guðrún Pétursdóttir, frk. Sigríður Björnsdóttir og frk. Laufey Vilhjálmsdóttir.
Á stofnfund félagsins mættu fimmtán konur og eru nöfn stofnfélaganna sem hér segir: Sigríður Hjaltadóttir Jensson, Bríet Bjarnhéðinsdóttir, Ingibjörg Þorláksson, Kristín Vídalín Jacobson, Guðrún Björnsdóttir, Guðrún Pétursdóttir, Ingibjörg Guðbrandsdóttir, Elín Matthíasdóttir, Sigríður Björnsdóttir, Jórunn Guðmundsdóttir, Guðrún Daníelsdóttir, Margrét Stefánsdóttir, Þórunn Pálsdóttir, Laufey Vilhjálmsdóttir og Guðrún Aðalsteins.
Það eru þrjú atriði sem vega þungt við stofnun Kvenréttindafélags Íslands. Í fyrsta lagi að konurnar, sem ruddu brautina, komu úr umhverfi þar sem pólitískur áhugi var ríkjandi og eðlilegur hluti daglegs lífs. Í öðru lagi að fimm blöð sem gefin voru út í Reykjavík um þær mundir, tengjast stofendunum með þeim hætti að tvær voru giftar ritstjórum blaðanna Lögréttu, Óðins og Ingólfs, Bríet var ritstjóri Kvennablaðsins og Sigríður Björnsdóttir var dóttir Björns Jónssonar ritstjóra Ísafoldar. Í þriðja lagi má benda á að þær voru þekkar konur í bæjarlífinu fyrir störf af ýmsu tagi, svo sem kennslu, líknar- og góðgerðarstörf, en líka málaralist og sönglist.
|